در مورد این ضرب المثل باید گفت ؛ در لغت نامه دهخدا برای عبارت «آب زیر کاه» سه معنا آمده است: آبی که در زیر
خار و خاشاک پنهان ماند، آدم زرنگ و موذی و مکار، حیله گر .

  • کنایه از حیله گری و مکّاری کسی می باشد که ظاهر خود را مهربان و خیرخواه نشان داده اما در باطن در صدد
    ضرر رساندن و گرفتار کردن افراد است.
  • آب زیرکاه ) ویژگی شخص زرنگ و تودار و ریاکار که در ظاهر ساده و بی آزار و در باطن موذی و شرور باشد.
    -آب زیرکاه، اصطلاحا به اشخاصی اطلاق می شود که زندگی و حشر و نشر اجتماعی خود را بر پایه فریب و نیرنگ
    می نهند و با صورت حق به جانب ، ولی سیرتی زشت و ناپاک درصدد به انجام رساندن خواسته های شوم خویش
    برمی آیند.
    -آب زیر کاه در قرون و اعصار قدیمه جزء نیرنگ های جنگی بود و سپاهیان متخاصم را از این رهگذر غافلگیر و
    منکوب می کردند.
    ضرب المثل آب زیر کاه کنایه به افراد زرنگ و موذی دارد که با هر کاری قصد رسیدن به اهداف خود را دارند. این
    دسته از افراد بسیار زرنگ و فریب دهنده هستند و به هیچ‌ وجه برایشان فرقی ندارد که روش‌های مورد استفاده‌شان
    به نفع یا ضرر مردم است.
    -موذی، حیله گر، فریب دهنده، دو رو و منافق.
    -به کسی می گویند که در رفتار با دیگران با مهربانی و زبان خوش سخن می گوید و مخاطب گمان می کند که او
    چقدر مهربان و دلسوز است اما زهی خیال باطل! او با این رفتار می خواهد اعتماد دیگران را به خود جلب کند ولی
    در خفا و نهان، حیله های خود را عملی می کند و بقیه را گرفتار می سازد. کسی هم به ذهنش خطور نمی کند که
    خرابکاری ها زیر سر اوست!
    آب زیر کاه ، کاه ؛ مکر و حیله. مکار و حیله گر و بَدْاَندرون. :
    بگفت سیاوش بخندید شاه
    نبود آگه از آب در زیر کاه.
    «فردوسی.»
    آب زیر کاه به آن دسته از افرادی گفته می شود که زندگیشان و حشر و نشر اجتماعی خود را بر پایه حیله گری و مکر
    و عذر بنا نهاده اند.

-بهتر است در مواجهه با هر فردی با استفاده از عقل و دانسته‌های خود، صالح یا ناصالح بودن آن را تشخیص داده و از
مردم بیمار دوری کنید. با این روش می ‌توانید زندگی بدون دردسر و سختی داشته و از زندگی لذت ببرید.
ریشه ضرب المثل
در گذشته وقتی گروهی می خواستند دشمن خود را غافلگیر کنند در مسیر او باتلاقی می ساختند به این نحو که زیر آن را
پر آب کرده و رویش را با کاه می پوشاندند. وقتی خود سپاهیان پیاده یا اسب سواران از روی این کاه ها می گذشتند
گرفتار باتلاق می شدند.
به همین دلیل به کسانی که در ظاهر مثل آن کاه (!) آرام و امن به نظر می رسند اما وجودشان پر از باتلاق های شرارت
و بد خواهی هست؛ این ضرب المثل را می گویند .