بهرام بیضایی، کارگردان و نمایشنامه‌نویس برجستهٔ سینما و تئاتر ایران، روز جمعه پنجم دی‌ماه،  درسن   ۸۷سالگی‌، در آمریکا درگذشت .

بهرام بیضایی از تأثیرگذارترین چهره‌های هنر معاصر ایران به‌شمار می ‌رفت و آثاری چون «باشو غریبه کوچک»، «مرگ یزدگرد»، «چریکه تارا»، «مسافران» و «سگ‌کشی» از مهم‌ترین ساخته‌ها و نوشته‌های او هستند. از کارهای دیگرش می ‌شود تدوین و تهیهٔ فیلم، شاعری، مقاله‌نویسی، ترجمهٔ چند نمایشنامه، پژوهشِ تاریخی و ادبی و استادی در دانشگاه را برشمرد.

 بیضایی از فیلم‌سازانِ صاحبِ سبک و معتبر و از نویسندگان و متفکّرانِ برجستهٔ نمایش و ادبیاتِ نوینِ فارسی به ‌شمار می‌رود. بعضی از نمایشنامه‌هایش به زبان‌های دیگری ترجمه و در آسیا و اروپا و آمریکا و استرالیا چاپ و اجرا شده است. ده فیلمِ بلند و چهار فیلمِ کوتاه و کمابیش هفتاد کتاب و چهارده نمایش بر صحنه‌های شهرهای مختلفِ ایران و گاه غیر از ایران از سالِ ۱۳۴۱ به بعد بخشِ عمدهٔ کارنامهٔ هنریِ بیضایی را تشکیل می ‌دهد. بسیاری از اهلِ نظر نمایشنامه و نمایش و فیلمِ ؛مرگ یزد گرد را شاهکارِ او دانسته‌اند.

بهرام بیضایی متولد ۱۳۱۷ در خانواده‌ای اهل شعر، ادب و تعزیه بود و با الهام از سنت‌های نمایشی ایران، به‌ ویژه تعزیه و روایت‌های عامیانه، مسیر ویژه‌ای در تئاتر و سینما پیمود.

او فرزند میرزا نعمت‌الله بیضایی آرانی متخلص به «ذکائی» تذکره‌نویس و شاعر بود. خانواده بیضایی اهل کاشان و آن گونه که بهرام بیضایی خود نوشته، در کار تعزیه بودند.

بهرام بیضایی تحصیلات دانشگاهی خود را ناتمام گذاشت اما از دهه ۱۳۴۰ به اداره هنرهای دراماتیک پیوست، از پایه‌گذاران کانون نویسندگان ایران شد و هم‌زمان به کارگردانی تئاتر و سپس سینما روی آورد.

بیضایی سال‌ها در دانشگاه تهران تدریس کرد و در سال ۱۳۸۹ به‌عنوان استاد دانشگاه استنفورد به آمریکا رفت، جایی که تدریس، نوشتن و اجرای نمایش را ادامه داد.

از او به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان معاصر ایران یاد می‌شود. نگاه ویژه بهرام بیضایی به تاریخ و فرهنگ ایران و زبان پاکیزه‌ای که به کار می‌بُرد از ویژگی‌های اصلی کار او بود.

        جهان نمی‌برد از یاد نام بیضائی           هنوز بوی محبّت ز بیستون آید