انسانی خردمند؛ پدری پرمهر ؛ دوستی صمیمی و یاری غمگسار از میان ما
رفت .اینک همه به سوگ نشسته ایم و در فراق او گریان و اندوهگین می باشیم .
شادروان ناصر رشیدی فرد با اشتیاق رنج سفر را تحمل کردو به منظور دیدار با
فرزندان و بستگان راهی امریکا شد.اما بیماری شور و شعفش را در هم شکست
و اجل بسراغش آمد و آن وجود نازنین را از ما گرفت .


چه غم انگیز است سر نوشت آدمی :
این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت
چون آب به جویبار و چون باد به دشت
هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت
روزی که نیامده‌ ست و روزی که گذشت
در متون دینی، «مرگ»، بزرگ ترین پند است. مرگ و میرها و فقدان عزیزان و هجران
دوستان و بستگان، نشانه آن است که هیچ کس در این دنیا ماندگار نیست و دیر یا زود، اجل
فرا خواهد رسید و لباس حیات را از تن ما بیرون خواهد کشید و جامه مرگ و لباس آخرت
را بر ما خواهد پوشاند. «انا لله و انا الیه راجعون » چه زیباست که در چند روز زندگانی
کاری کنیم که به نیکی از ما یاد شود . و شادروان ناصر رشیدی فرد از جمله انسان هایی
بود که پیوسته یار بی پناهان و درماندگان بود .ا «انسانها را اعضای یک پیکر» می دانست .
ایشان در حالیکه از بیماری رنج می برد؛ بدیدار فرزندان آمد و نمی دانست این دیدار
آخرین است و به سفر دور و دراز دیگری خواهد رفت …
خواهم که در این غمکده آرام بمیرم
گمنام سفر کردم و گمنام بمیرم
خواهم زخدایم که به دلخواه بمیرم

یعنی که تو را بینم و آنگاه بمیرم
داس اجل رشته حیاتش را درو نمود و مهلت زندگی را از وی گرفت .
برادر جان! اجل در هر نفس با ماست، باور کن
نشان مرگ در هر عضو ما پیداست، باور کن
مروری بر زندگی اومی کنیم ؛ شاد روان ناصر رشیدی فرد در آغاز جوانی در بنگاه آب
شیرازاستخدام گردید ؛ . سپس به انجمن شهر شیرازراه یافت و نماینده مردم شیراز در آن
انجمن گردید . بعد از بازنشستگی به امور خیریه پرداخت و به یاری تهی دستان همت
گماشت لکن هیچگاه از خانواده و فرزندان غافل نبود . کلیه فرزندان آن فقید سعید به
درجات عالی علمی رسیدند حتا نوه های ایشان ؛در حقیقت پرچمی به دست گرفته بود و
خانواده را زیر این پرچم هدایت می کرد .
روزنامه بهارایران این مصیبت را به خانواده رشیدی فرد؛ به ویژه به فرزندان برومندشان
جناب آقایان حسین ؛ حسن ؛مهدی و همچنین خانمها شهناز؛ پوران و فرح تسلیت میگوید
و شادی روح آن فقید سعید را از درگاه خداوند منان آرزو منداست .