در تقویم جهانی، اول اکتبر هر سال (۱۰ مهر در سال ۱۴۰۳)، روز جهانی سالمندان نامیده
شده است. در سال ۱۹۸۲ سازمان ملل متحد شورای بین المللی سالمندی را تأسیس کرد و
در همان سال طرحی را برای تعیین روز جهانی سالمندان تا سال ۱۹۹۰ پیشنهاد کرد. این
شورا اول اکتبر را به عنوان روز جهانی سالمندان اعلام کرد.
به همین مناسبت هر ساله هفته ای به عنوان هفته ملی سالمند در ایران گرامی داشته
می‌شود و برنامه‌های مختلفی برگزار می ‌شود. روز جهانی سالمندان شبیه به روز ملی
پدربزرگ و مادربزرگ در ایالات متحده و کانادا و همچنین جشنواره ای در چین و روز
احترام به سالمندی در ژاپن است. رشد سریع جمعیت مسن در سال‌ها نشان می ‌دهد که
ارتقای سلامت، کیفیت زندگی، پیشگیری و نگهداری از سالمندان هر سال مهم‌ تر می‌شود.
سالمندی در جهان به مقطع بالای ۶۵ سال اشاره دارد و بنابراین بخش پایانی چرخهٔ حیات
انسان است. افراد سالمند توانایی تجدید قوای محدودی دارند و بیش از دیگر بزرگسالان در
معرض بیماری، سندرومها و کسالت هستند.
علم پیری‌شناسی به مطالعهٔ پزشکی روند پیری، و پیرپزشکی به مطالعهٔ بیماری‌هایی که
سالمندان بدان مبتلا می‌شوند، مربوط است.
سالخوردگی مانند شبیه به سفر به سرزمینی دیگر است. اگر پیش از سفر به این سرزمین
خود را مهیا کرده باشید، در آنجا نیز به شما خوش خواهد گذشت.
روز سالمندان بهانه‌ای برای قدردانی و سپاسگزاری از عاطفه و احساس سالمندان است.
پیران که تجربه و مهارت دارند و پستی و بلندی روزگار را دیده‌اند، گرم و سرد آن را
چشیده‌اند، الگوی مناسبی برای نسل جوان هستند .
از نظر اجتماعی هم سالمندان با تحولات زیادی در زندگی روبه رو می شوند. برخی از این
رویدادها عبارت است از: بازنشستگی، یائسگی، سپرده شدن به خانه سالمندان به وسیله
فرزندان، فوت همسر و… به هر حال مهم ترین مشکلات سالمندان که به نوعی برای
اطرافیان هم مشکلاتی ایجاد می کند به خطر افتادن سلامتی و استقلال آن ها و احساس
تنهایی و گاهی هم حس بی ارزشی در روابط با دیگران است.
روز سالمندان مبارک باد .

پیری در ادبیات ایران


نشاط جوانی ز پیران مجوی
که آب روان باز ناید به جوی
سعدی
این سطرهای چین که ز پیری به روی مااست
هر یک جداجدا خط معزولی قوا است
صائب تبریزی
آدمی پیرچو شدحرص جوان می‌گردد
خواب در وقت سحرگاه گران می‌گردد

ریشه نخل کهنسال از جوان افزونتر است
بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را
صائب تبریزی
من پیـــر سال و ماه نیم، یـار بی وفا است
بـر من چـو عمر می‌گذرد پیر از آن شدم
حافظ
بیم آن است که تا چشم زنم پیر شوم
خستگی آید و پیری و نشیند بـر من
دکتر مهدی حمیدی شیرازی
چشم بگشودم و دیدم زپس صبح شباب
روزپیری به لباس شب تار آمده بود

پیری هر چند مالدار و غنی است
هرگزش لطف زندگانی نیست
شهریار
پیری رسید و فصل جوانی دگر گذشت
دیدی دلا که عمر، چسان بی خبر گذشت؟
نظام وفا
روح پیران داشتم درجسم زیبای جوانی
ا زمان روح جوان از عشق و جسمی‌ پیر دارم
پژمان بختیاری
هر چند پیر و خسته‌ام عیش جوانی می‌کنم
یک بار دیگر آشتی با زندگانی می‌کنم
ابوالحسن ورزی
دریغا جوانی و آن روزگار
که از رنج پیری تن آگه نبود
مسعود سعد سلمان