سحر خیز باش تا کامروا باشی

این ضرب المثل اگر چه قدیمی است اما ضرب المثلی است که از تلاش روزهای انسان ها سخن
می گوید و می توان در باره آن اندیشید .
ریشه این ضرب‌المثل به دوران بزرگمهر، وزیر انوشیروان ساسانی برمی ‌گردد و از فواید
سحرخیزی برای موفقیت در طول روز و سلامتی خبر می ‌دهد .

• سحر خیزی برای شما طراوت و شادمانی به ارمغان می ‌آورد و سبب می شود تا در فعالیت
  های روزانه خود موفق و کامروا باشید.
• دعوت کردن و تشویق به سحرخیزی اشاره به این دارد که سحرخیزان در کارهایشان موفق
  می ‌شوند.
• زندگی یعنی زنده بودن و زندگی کردن، نه خوابیدن! از قدیم گفته اند: «سحرخیز باش تا کامروا
  باشی». این تنها یک عبارت ساده نیست بلکه مزیت های سحرخیز بودن به اثبات رسیده است.
• برداشت این ضرب المثل اشاره به این دارد؛ صبح زود از خواب بیدار شدن هم باعث سرحالیست
  و هم می توان سریع تر به تمام کارهای روزانه رسیدگی کرد.
• افرادی که قدر لحظات ارزشمند زندگی را می دانند بیش تر از نیاز روزانه وقت خود را صرف
  خوابیدن نمی کنند و از هر لحظه برای پیشرفت و تعالی بهره می برند.
• از بُعد دیگر: سحرخیزی فواید زیادی برای رژیم غذایی، ظاهر و حتی شغل شما دارد۵- سحرخیزی
  و – صبح زود در پی کار رفتن از آداب نیکی است که در پیشرفت کارها و انجام به موقع آن بسیار
  موثراست.
• این ضرب المثل بیان می کند که سحرخیزان در کارهایشان موفق‌ترند.
• همیشه انسان های موفق کسانی بوده اند که زودتر از همه از خواب بیدار شده اند و روز خود را
  زودتر از دیگران شروع کرده اند. زیرا فرصت بیشتری برای انجام امور وکارهای خود دارند و نسبت
  به دیگر اتفاق ها و رخدادهای روزمره مطلع تر خواهند بود
• سحرخیزی و صبح زود در پی کاری رفتن یکی از آداب نیک است که سبب در پیشرفت کارها و
  انجام به موقع امور می ‌شود.
• زمان چرخ زندگی را می چرخاند. بر زندگی روزمره و فعالیت های دنیوی ما حاکم است. اگر بر
  اساس آن کار کنیم می تواند یک سرمایه باشد. کسی که وقت شناس باشد . پاداش بزرگی درو
  می کند وکامرا می شود .
• 
  ریشه ضرب المثل سحر خیز باش تا کامروا باشی
• 
  بزرگمهر، هر روز صبح زود خدمت انوشیروان می رفت، پس از ادای احترام رو در روی انوشیروان
  می گفت:
• سحر خیز باش تا کامروا شوی
  یک شب، انوشیروان به سرداران نظامی اش، فرمان داد تا نیمه شب بیدار شوند و سر راه بزرگمهر،
  منتظر بمانند. چون پیش از صبح خواست به درگاه پادشاه بیاید، لباس هایش از تنش در بیاورند و از هر
  طرف به او حمله کنند تا راه فراری برای او باقی نماند.!
  بزرگمهر راه فراری پیدا نکرد. برهنه به درگاه انوشیروان امد، پادشاه خندید و گفت:
• مگر هر روز نمی گفتی، سحر خیز باش تا کامروا باشی؟
  بزرگمهر گفت: دزدان امشب، کامروا شدند، زیرا آنها زودتر ازمن، بیدار شده بودند. اگر من زودتر از
  انها بیدار می شدم و به درگاه پادشاه می امدم من کامرواتر بودم.!