بزرگ لشگری موسیقیدان، آهنگساز نوازنده ویلن ” رهبر ارکستر در سال ۱۳۰۲ در تهران
متولد گردید .
بزرگ لشگری در خانواده ای متولد شد که همگی هنرمند و اهل موسیقی بودند. او پس از
اتمام تحصیلات دوره ابتدایی یادگیری موسیقی را آغاز کرد. او در سن ۱۵ سالگی نواختن
ویولون را به کمک مادرش و آموزش های او آغاز نمود. مدتی پس از آن زیر نظر حسن
بهاری(دایی و رهبر ارکستر ناصرالدین شاه) و علی اصغر بهاری(پسرخاله) به نواختن ساز
کمانچه روی آورد. او در سن ۱۷ سالگی برای آموختن موسیقی به نزد استاد ابوالحسن صبا
رفت. دیگر استادان بنامی که زیر دست آن ها به آموختن موسیقی مشغول بود ملیک
آبراهامیان و روح الله خالقی بودند. او برای فراگیری بهتر موسیقی در ارکستر افرادی چون
مهدی خالدی، ابراهیم منصوری، حسین یاحقی و روبن گریگوریان شرکت می کرد.
بزرگ لشگری در سال ۱۳۲۳ در یکی از امتحانات استاد روح الله خالقی قبول شد و در سال
۱۳۲۴ به عنوان سولیست ویولون در رادیو ایران مشغول به کار شد. دوره فعالیت او در
رادیو را می توان به سه بخش تقسیم کرد. در بخش اول و بین سال های ۱۳۲۳ تا ۱۳۲۹ در
رادیو با مرتضی محجوبی همکاری داشت. در دوره دوم فعالیت های موسیقی با بانو
دلکش(عصمت باقرپور بابلی) را آغاز نمود. از آنجا که در آن سال ها لوازم مناسبی برای
ضبط موسیقی فراهم نبود چیزی از آن دوران باقی نمانده است.
در دوره سوم با هنرمندانی چون داوود پیرنیا و ترانه سرایانی همچون بیژن ترقی، رحیم
معینی و ایرج جنتی عطایی همکاری داشت. همچنین ایشان با خوانندگی همچون الهه،
مرضیه، یاسمین توانست قطعات موسیقی بسیاری را در آن سال ها ارائه دهد. استاد لشگری

نزدیک به ۴۱ سال در رادیو و تلویزیون فعالیت داشت و تا پایان کار در این دو مرکز مسئول
تهیه آهنگ های اصیل ایرانی بود .

.
برجسته‌ ترین کارهای استاد لشگری


از نظر استاد لشگری بهترین ترانه هایی که در آن سال ها با خوانندگان آن زمان اجرا کرد،
ترانه دریغا دریغا و صدایم کن با صدای گلپا، مناجات با صدای الهه، مگه نبود و نم نم بارون
با صدای فرشته، طوفان با صدای مرضیه، صحرا نشین و آبشار با صدای یاسمین بودند.


اجرا در کشورهای دیگر


نخستین حضور او در سال ۱۳۲۹ و در زمان کارمندی راه آهن ایران بود. او در آن زمان
تصمیم به راه اندازی یک ارکستر گرفت و برای ترویج موسیقی ایرانی به هامبورگ آلمان و
استانبول ترکیه سفر کرد. سفرهای بعدی او در سال‌های نخستین دهه ۱۳۵۰ هستند. او با
داشتن مسئولیت انتخاب و اعزام هنرمندان موسیقی به کشورهای خارجی، خود نیز سرپرستی
یکی از این گروه‌های موسیقی را بر عهده داشت. در این دوره، به بهانه سال نو، هنرمندان
موسیقی در سفارت ایران در کشورهای مختلف، با اجرای برنامه، گوشه‌‌ای از موسیقی
ایرانی را برای مردم دیگر کشورها اجرا می‌کردند.


فروش پیانو


بزرگ لشگری از سال ۱۳۶۹از کارهای دست کشید و نمایندگی فروش پیانویاماها را به
عهده گرفت . او در سال ۱۳۹۳ و همزمان با مراسمی در موزه موسیقی ایران برای قدردانی
از او، ویولنی را که بسیاری از قطعات ساخته شده از سوی خود را با آن می‌نواخت، به آن
موزه اهدا کرد. بزرگ لشگری در ۲۱ فروردین ۱۳۹۷ در تهران در گذشت .