در میان اخبار گوناگونی که این روزها از رسانه های مجازی و جراید جهان انتشار می یابد نکته ای
توجهم را جلب کرد و انگیزه نگارش این مقاله گردید . لحظاتی بعد از آنکه «کامالاهریس» و «ترامپ»
مناظره جنجالی خود را به پایان رساندند خواننده مشهور آمریکایی « تیلور آلیسون سوئیفت » حمایت
خود را ازخانم کامالا هریس اعلام کرد .
سوییفت گفت : «من در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ به کاملا هریس و تیم والز رای خواهم
داد. من به هریس راٌی می دهم زیرا او برای حقوق ومسایلی که معتقدم به یک جنگجو برای
دفاع از آنها نیاز است ؛ مبارزه می کند و….»
اقدامی که می تواند جوانان بیشتری را به سمت نامزد دموکرات ها بکشاند و شانس هریس را برای
غلبه بر ترامپ افزایش دهد .
پیش از این ؛ یک سوم آمریکایی ها در نظر سنجی گفته بودند که نظر « سوییت » ممکن است تصمیم
آنها را برای حمایت از یک کاندیدا تغییر دهد .!
« سوئیفت دختر جوانی است که ۳۴ سال از سنش می گذرد و معمولاً در عرصه سیاسی با احتیاط
حرکت می کند و با این حال، از سال ۲۰۱۸ میلادی صراحتاً به نقد سیاستمداران جمهوریخواه آمریکا
پرداخته است . اثرگذاری سیاسی وی به نحوی است که در نظرسنجی( ان بی سی نیوز) از میان
رایدهندگان آمریکایی، وی بالاترین نرخ محبوبیت را در میان شخصیتهای شناخته شده کسب کرد ه
است .!
سوئیفت همچنین در لیستهای مختلف سنجش قدرت قرار گرفته است. مجله تایم او را در فهرست
۱۰۰ فرد تأثیرگذار در جهان در سالهای ۲۰۱۰، ۲۰۱۵، ۲۰۱۹ قرارداده است. او یکی از
«سکوت شکنها» بود که دربارهٔ تجاوز جنسی صحبت کرد، و بهعنوان شخص سال تایم در سال
۲۰۱۷ مورد تقدیر قرار گرفته است سوئیفت در سال ۲۰۲۳ به دلیل تأثیرگذاری فرهنگیاش مجدداً
از سوی تایم به عنوان شخص سال معرفی شد.»
سخن در باره این خواننده هنرمند زیاد است لکن به آن بسنده می کنیم و به تاْثیر هنر و هنرمند در
اجتماع می پردازیم :
هنر، از دیرباز به عنوان عنصری جداییناپذیر از جوامع بشری، نقشی اساسی در زندگی انسانها از
نظر بصری و زیبایی ایفا کرده است و هنرمندان با خلق آثار خود، تصویری از تجربیات، احساسات،
باورها و چالشهای انسانها در هر دوره تاریخی را ارائه می دهد .
هنر با انتقال تجربیات در فضا و زمان خود بر جامعه تاثیر میگذارد و باید گفت :
هُنَر مجموعهای از آثار یا فرآیندهای ساخت انسان است که برای اثرگذاری بر احساسات و هوش
انسانی یا به منظور انتقال یک مفهوم، آفریده می شود و با خلاقیت انسان همراه است. همچنین هنر،
توانایی و مهارت آفریدن زیبایی است که به شکلی نمادین ظهور می کند در حقیقت «هنر در حكم یك
زبان است؛ زبان بدیع عواطف و هیجان ها و منعكس كننده ى عمیقترین احساسات آدمی ا ست .
متفكر بزرگ «آگوسكنت »معتقد است كه «هنر بخشی از زبان است كه تمام افراد نوع بشر آن را درك
می كنند و به معانی آن پى می برند». در نظر فیلسوف مزبور هنر زبان حقیقی جهان است.»
هنر زاییده اجتماع بوده و در جامعه شکل گرفته و پدید می آید زیرا هنر، در خلا شکل گرفته و پدیدار
نه می گردد و هنرمند هنگامی که روایتگر عالم خارج است به نمایش دنیای درونی ای که هیچ ارتباطی
با عالم خارج نداشته باشد نه می پردازد، بلکه نمایش حیات باطنی و کیفیات نفسانیاش بازتاب دهنده
محیط وی بوده و حیات اجتماعی را منعکس می سازد. بدین ترتیب عواطفی که آثار هنری در ناظرین
تولید می نماید جنبهای اجتماعی دارد.
گویو در کتاب زیبای خود موسوم به «هنر از لحاظ جامعه شناسی» از نظریه فوق پشتیبانی نموده و
معتقد است که هنر هم از لحاظ اصل و منشا و هم از لحاظ هدف خود یک امر اجتماعی است.
گویو در این باب می گوید: «هنر عبارت است از بسط جامعه به تمام موجودات عالم طبیعت و به تمام
واقعیات خیالی است و این بسط و توسعه به وسیلهى احساسات انجام می گیرد. پس عاطفه ی هنری
اصولا اجتماعی بوده و نتیجه ی آن بسط حیات فردی و شخصی است که با حیات وسیعتر جهانی یکی
گردد. پس عالی ترین هدف هنر عبارت است از ایجاد عواطف و احساسات اجتماعی». هنر با تولید
عواطف و ایجاد صور ذهنی مشترک بیشتر از منافع و تمایلات دیگر که غالبا موجب اختلاف می گردد
اذهان و وجدان های مختلف را به هم نزدیک می سازد.
تولستوی در کتاب خود باعنوان «هنر چیست» هنر را آغشته به اصطلاحاتی همچون خوبی، حقیقت و به
خصوص زیبایی توصیف می کند و معتقد است که هنر باید یک ارتباط مشخص بین هنرمند و مخاطب
ایجاد کند آنچنان که مخاطب را دگرگون کند، او هنر را از «غیرهنر» (هنر جعلی) جدا می کند و اعتقاد
دارد هنر واقعی باید ظرفیت لازم برای متحّد کردن مردم از طریق ارتباط را داشته باشد.
هنر بیشتر از آن که موجب تفرقه گردد سبب اتحاد و نزدیکی می شود و رابطه ى دلبستگی عمیقی میان
دست هاى مختلف اجتماعی برقرار می سازد، احساساتی که در برابر آثار هنرمندان دست می دهد
یکی از موثرترین عوامل حیات خانوادگی و دوستی است.
هنرمندان با مردم سراسر جهان ارتباط برقرار می کنند و الهام می بخشند. از آنجایی که ما در یک
دهکده جهانی زندگی می کنیم، همه ما به نوعی از طریق یکی از انواع رسانه های اجتماعی با هم در
ارتباط هستیم و هنرمندان دیگر گوشه نشین نیستند. بنابراین نقش هنر و هنرمند الهام بخشیدن، ایجاد
ارتباط و همکاری میان ملل مختلف است؛ بنابراین هنر اساس ی ترین نقش را در حرکت تحولات تاریخ
انسان داشته است.
« سعدی » شاعر بزرگ ایران می گوید : « هنر چشمه زاینده است و دولت پاینده وگرهنرمند از دولت
بیفتد غم نباشد که هنر در نفس خود دولت است، هر جا که رود قدر بیند و در صدر نشیند و بی هنر
لقمه چیند و سختی بیند.»
این را هم بگوییم ؛زندگی بدون هنر بسیار بیروح و کسل کننده است. نقش هنر در زندگی این است که
به مردم امید و نشاط می دهد. کار دیگر هنر این است که دوست داشتن زندگی را به انسان می فهماند
و«زندگی با صفا» را به او نشان می دهد. گروه های مختلف از آن به عنوان وسیلهای کارآمد و موثر
در جهت ترویج و تبلیغ اندیشهها و رفتار مورد نظر خود از آن استفاده کردهاند. از این رو هنر و تاثیر
آن در زندگی انسان ها همیشه مشهود بوده است، هر هنری به نوبه خود روح و روان انسان را پالایش
داده و انرژیهای مثبت را افزایش و انرژیهای منفی را کاهش میدهد.
کوتاه سخن آنکه :هنر یک ذوق فطری است که خداوند متعال در وجود انسان ها نهاده است.هنر با
فرهنگ پیوند ناگسستنی دارد.فرهنگ شیوه زندگی و مجموعه ی از هنرهای دستی و تجسمی است هنر
پروش و وسیله شکوفایی استعدادهاست هنرمند روانپزشک جامعه، درمانگر یاس و
ناامیدی و موجد نشاط و شادی آفرینی در جامعه است .ابزار مبارزه با ظلم و بی
عدالتی.کهنه پرستی و خرافه گرایی همچنین مبارزه با جهل و نادانی در جامعه
در دست و قلم هنرمند تجلی می یابد.
Recent Comments/نظرات اخیر