پرستاران از مهم‌ترین اعضاء کادر درمان هستند و عملکرد آنان در بخش‌های
مختلف بیمارستان، تاثیر مستقیمی روی بهبود حال بیماران دارد. تلاش‌های
بی‌وقفه و دل‌سوزی‌های پرستاران، نماد والاترین شکل از انسانیت است.
زمانی که دست دردمندان را می ‌گیرند و به دل‌های رنجیده قوت قلب
‌می دهند؛انگار فرشته های آسمانی روی زمین آمده اند و به انسان ها
کمک می دهند. پرستاری هنر نقاشی لبخند بر بوم دردهاست.
آری …در سپیدی لباس پرستاران، هزار قصه از عشق و ایثار نهفته است. از
این رو به منظور قدردانی از پرستاران در نقاط مختلف جهان ۱۲ ماه می (۲۲
اردیبهشت ) هر سال گرامی داشته می ‌شود. دلیل این نام‌ گذاری زادروز
فلورانس نایتینگل پرستار انگلیسی و بنیانگذار حرفۀ پرستاری مدرن در ۱۲
می است.


تاریخچه روز جهانی پرستار


وظیفه مراقبت کردن از شخصی که نیازمند آن است، در طول زمان تغییر کرده
و در حالی که آموزش و پرورش رسمی برای آن تنها برای چند قرن است که در
دسترس قرار دارد، در ابتدا تنها دایه‌ها و ماماها وظایف پرستاری را انجام
می‌دادند، اما تا قرن شانزدهم، پرستار به‌عنوان کسی که از بیمار مراقبت
می‌کند، به‌معنای امروزی آن، تعریف نشده بود.
فلورانس نایتینگل (۱۸۲۰-۱۹۱۰)، پیشگام پرستاری مدرن، نخستین کسی بود که
رویه‌های پرستاری امروزی را پایه‌گذاری کرد. او در فلورانس ایتالیا متولد شد،

در طول جنگ کریمه پرستار بود و از آموخته‌های خود در آنجا برای ایجاد یک
سیستم پرستاری جامع پس از بازگشت به خانه استفاده کرد. در طول جنگ به او
لقب «بانوی چراغ به دست» را دادند، زیرا در طول شب به سربازان مجروح
رسیدگی می ‌کرد
او در سال ۱۸۷۰ با همکاری بیمارستان سنت توماس لندن که اکنون بخشی از
کالج کینگ است، نخستین مدرسه پرستاری سکولار را تأسیس و چندین روش
بهداشتی و نظافتی، از جمله استفاده از کلاه پرستاری را پایه‌گذاری کرد.
فلورانس نایتینگل از پیشگامان پرستاری مدرن بود و از سال ۱۹۷۴ روز تولد او
به‌عنوان روز جهانی پرستار گرامی داشته می ‌شود. این روز توسط «شورای
بین‌المللی پرستاران (ICN)» و به‌منظور برجسته کردن سهم پرستاران در
مراقبت تأسیس شد. این شورا فدراسیونی برای پرستاران در سراسر جهان است
و ضمن تشکیل یک شبکه قابل اعتماد، از پرستاران پشتیبانی و آن‌ها را
راهنمایی می ‌کند.
روزت مبارک، ای پاسدار عشق و امید.